Sözlerine devam eden As Başkan Orhan Eraydıncık, “ Derdimizin ne olduğunu birkaç cümleyle anlatmaya çalışacağım. 1964 yılında kurulmuş sadece bir spor kulübü olmayan bir camia olan takım Hüradalet. Ve bildiğiniz üzere sadece İzmir'in değil Türkiye'nin en renkli fakat bir o kadarda tehlikeli mahallesinde bulunuyor. 1996 yılında Gürkan Canlıarslan hocamla birlikte bu kulübe futbolcu olarak hizmete başladık. Çok yetenekli olduğumuz söylenemez o yüzden erken yaşta başka kulvarda hizmete başladık . Ben yönetici Gürkan hocamda Antrenör olarak hizmet ettik. Bir süre kulüpten farklı nedenlerle uzak durunca kulüp maalesef 8 yıl gibi bir süre kapalı kaldı. Bu süre zarfında İzmir Yıldız Spor Kulübünü aldık ve orada gençlere hizmet etmeye çalıştık. Fakat gördük ki biz elimizi taşın altına sokmazsak olacak gibi değil. Gençler bir bir elimizden kayıyor. Kulübü faaliyete geçirmek için atağa geçtik. Kulübü önce A takım seviyesinde lige girmesini sağladık. Bize bu konuda çok yardımcı olan ASKF başkanı Efkan Muhtara da çok teşekkür ederiz” dedi.
ERAYDINCIK, “UYUŞTURUCU ROMAN ÇOCUKLARININ KADERİ OLMASIN”
Konuşmasına devam eden Eraydıncık, “Gelelim asıl meselemize. Bize o zaman çevremizdeki herkes küçük çocuklara bir takım bir organizasyon yapmayacak mısınız diyordu. Bizde yönetim ve hocamızla birlikte harekete geçtik ve aslen yapmamız gereken şey olan küçük çocukları kurtarma operasyonunu devreye soktuk. Spor okuluna kayıtlara başladık. Yaklaşık her yaş grubundan 120 küçük çocuk kayıt yaptık. Bir o kadarda geri çevirmek zorunda kaldık. Çünkü mahalleye yapılan küçük bir halı saha (30/17 metre) içinde hizmet etmeye çalışıyoruz. Daha doğrusu edemiyoruz. Çünkü etraf çok kötü durumda. Halı sahaya inen bir merdiven yok. Etrafta kedi ve köpek ölüleri var. Sahanın büyütülmesi ve çevre düzenlemesi yapılarak 2 adet konteynırdan bina istedik. Fakat yapılacak projeler olduğun belirtildi bizlere. Elbette güzel ve bizleri olumlu yönde etkileyen projelerin olmasını isteriz. Şimdi soruyorum ben uyuşturucu batağından çocuklarını kurtarmaya çalışan ailelere bunu nasıl anlatayım. Ya da 7 yaşındaki 8 yaşındaki çocuğa bunu nasıl anlatayım. Öyle bir durumdayız ki uyuşturucunun 12 yaşına kadar düştüğü bir durumda mahallemizi nasıl koruyacağız. Yolun ne zaman geçeceği belli değil veya su projesi sahaya engel değil diyoruz. Sahayı büyütün diyoruz, cevap alamıyoruz. Artık saha büyümesin ama en azından çevre düzenlemesi yapılsın futbol oynamaya elverişli duruma getirilsin istiyoruz. Hiç bir şekilde kimseden menfaatimize bir şey istemiyoruz. Amacımız kesinlikle para kazanmak değil. Sesimizi her şekilde duyurmak ve mücadeleyi bırakmayacağımızı da belirtmek istiyorum. Hiç bir yol hiç bir proje küçük çocukların geleceğinden önemli değildir. Uyuşturucunun roman çocuklarının kaderi olmadığını sporla göstermek boynumuzun borcu olsun” dedi.
Haber: Yılmaz ÖZLAHLAN
Bununla ilgili yorum post